leczenieLeczenie zachowawcze pacjentów z chorobami niedokrwiennymi kończyn dolnych jest ogólnie zastrzeżone dla etapu bólów wysiłkowych, natomiast pacjenci z niedokrwieniem krytycznym czyli bólami spoczynkowymi, martwicą tkanek lub też z chromaniem przestankowym, z dystansem chromania uniemożliwiającym normalne życie, powinni być leczeni operacyjnie. Zwalczanie czynników ryzyka, tam gdzie to możliwe, jest bardzo ważnym, najskuteczniejszym i najtańszym sposobem walki z chorobami naczyń.

Profilaktyka ta obejmuje: - zerwanie z nałogiem palenia tytoniu, należy uczynić wszystko, aby pacjentowi w tym pomóc, - leczenie zaburzeń gospodarki tłuszczowej (u ludzi po 65 r. ż. włączamy leczenie farmakologiczne dopiero wtedy, gdy pomimo leczenia dietetycznego utrzymuje się poziom cholesterolu powyżej 250 mg%), - normalizacja ciśnienia tętniczego, - energiczne leczenie cukrzycy, - diagnozowanie i leczenie wrodzonych skaz zakrzepowych (niedobór białka C, S, antytrombiny III, obecność przeciwciał fosfolipidowych i inne). Wyniki prób klinicznych wydają się wskazywać na zjawisko cofania się miażdżycy u pacjentów stosujących się do reżimu niwelującego czynniki ryzyka. Podstawą leczenia zachowawczego chromania przestankowego jest program codziennych marszowych ćwiczeń, które poprawiają przepływ spoczynkowy, wydłużają dystans chromania. Pacjenci z chromaniem, którzy ćwiczą regularnie i zaprzestali palenia papierosów, mają średnio 4-8-krotny wzrost dystansu chromania i najczęściej unikają zabiegu operacyjnego. Program ćwiczeń musi uwzględniać częste u tych chorych schorzenia współistniejące: dusznica bolesna, zastoinowa niewydolność krążenia i niewydolność oddechowa, czyli musi być dobrany indywidualnie. Użycie leków naczyniorozszerzających,.bardzo popularne w przeszłości, nie znalazło przekonujących dowodów klinicznych na ich korzystne działanie. Obecnie najczęściej stosowanym lekiem jest pentoxifyllina. Wykazano, że działa ona poprzez zwiększenie odkształcalności ściany erytrocytów i leukocytów, obniżenie poziomu fibrynogenu, a więc poprzez poprawę właściwości reologicznych krwi, zwiększa dopływ tlenu do mięśni niedokrwionej kończyny. Dawkowanie: 3 x 400 mg (w przypadku istniejących już powikłań naczyniowych 3 x 100 mg). Pełny efekt terapeutyczny uzyskuje się po 2-3 miesiącach stosowania. Główny objaw uboczny to nietolerancja żołądkowo jelitowe., ale łatwo go uniknąć zalecając przyjmowanie leku w czasie posiłku.